Η Μέση Ανατολή μετά το τέλος του Ισλαμικού Κράτους

Η ανακατάληψη της Μοσούλης από τις ιρακινές δυνάμεις και οι συνεχείς ήττες των τζιχαντιστών στις μάχες με τους Κούρδους της Συρίας, έξω από τη Ράκα, δείχνουν ότι το τέλος του λεγόμενου Ισλαμικού Κράτους βρίσκεται κοντά, αλλάζοντας, για άλλη μια φορά, τον χάρτη της Μέσης Ανατολής και τις ζώνες επιρροής.

Οι κύριοι πρωταγωνιστές των εξελίξεων στη Μέση Ανατολή ετοιμάζονται για την «Επόμενη Μέρα» όταν δεν θα υπάρχει πια Ισλαμικό Κράτος, μια προοπτική που φαντάζει ολοένα και πιο κοντινή.

«Η νέα Μέση Ανατολή θα είναι ένα παράξενο μέρος» προέβλεψε ανώτερος ισραηλινός στρατιωτικός αξιωματούχος εξοικειωμένος με το βόρειο μέτωπο στο αραβικό «Al-Monitor» υπό την προϋπόθεση της ανωνυμίας.

«Οι μέρες που βλέπαμε τα πράγματα σε μαύρο και άσπρο, ομάδες που θεωρούσαμε εχθρικές και άλλες ως συμμαχικές τελειώνουν, πολλοί από τους βασικούς παίκτες είναι τώρα και τα δύο, εξαρτώνται από την προοπτική, τη συγκεκριμένη αρένα και τα συμφέροντα της στιγμής».

Αυτός ο ανώτερος Ισραηλινός αξιωματούχος αναφερόταν, πρωτίστως, στην Χεζμπολάχ, το Ιράν, τη Ρωσία και τον στρατό του Λιβάνου. Το Ισραήλ ανησυχεί πολύ για τη στάση των Ηνωμένων Πολιτειών απέναντι στον στρατό του Λιβάνου και το γεγονός ότι οι Αμερικανοί συνεχίζουν να τον οπλίζουν τόσο έντονα.

«Οι ΗΠΑ βλέπουν πως ο στρατός του Λιβάνου αγωνίζεται στο βόρειο τμήμα της χώρας και τον θεωρούν ως συμμαχική δύναμη – ή με άλλα λόγια, ως μέρος της συμμαχίας εναντίον του Ισλαμικού Κράτους» λέει.

Israeli soldiers from the Home Front Command Unit hold their weapons as they take part in an urban warfare drill inside a mock village at Tzeelim army base in Israel's Negev Desert

«Αλλά αυτή είναι μια ψευδαίσθηση, επειδή ο στρατός του Λιβάνου γίνεται όλο και περισσότερο ταυτισμένος με τη Χεζμπολάχ και τα όπλα που παρέχουν οι Αμερικανοί στον στρατό του Λιβάνου στο βορρά μπορούν αργότερα να βρεθούν στα χέρια του στρατού του Λιβάνου στο νότο και της Χεζμπολάχ και μπορούν να χρησιμοποιηθούν εναντίον μας».

Το Ισραήλ επισημαίνει και τις πρόσφατες ανακοινώσεις από τον πρόεδρο του Λιβάνου Μισέλ Αούν, οι οποίες αναφέρουν ότι η Χεζμπολάχ έχει συμπληρωματικό ρόλο στον στρατό του Λιβάνου.

Τώρα το Ισραήλ καταβάλλει περισσότερες από τις προσπάθειές του στο να κρατήσει τις Ηνωμένες Πολιτείες στο πλευρό του καθώς ανησυχεί πολύ για το ενδεχόμενο μιας ειδικής συμφωνίας του πρόεδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ με τους Ρώσους, η οποία θα επέτρεπε στον άξονα των Σιιτών να εκτείνεται από την Τεχεράνη έως τη Βηρυτό και τα υψώματα του Γκολάν.

Όμως δεν είναι μόνο το Ισραήλ που ανησυχεί για την επόμενη μέρα. Όσο ευπρόσδεκτο και αν είναι το τέλος του ISIS, τα προβλήματα για τη Μέση Ανατολή θα συνεχιστούν.

Είναι σχεδόν βέβαιο ότι η οργάνωση που αυτοανακηρύχτηκε Ισλαμικό Κράτος θα παραμείνει στην περιοχή ενδεχομένως σε λήθαργο, όπως συνέβη και με την Αλ Κάιντα και θα πραγματοποιεί σποραδικές τρομοκρατικές επιθέσεις τόσο στη Δύση όσο και στη Μέση Ανατολή.

Ήδη έγινε γνωστό ότι οι ηγέτες και το ανώτερο προσωπικό του αυτόκλητου χαλιφάτου των τζιχαντιστών μετακινούνται κατά μήκος του Ευφράτη στον Μαγιαντίν, μια πόλη της Συρίας ανατολικά της Ράκα ενώ εξακολουθούν να διαθέτουν οχυρά και στο Ιράκ.

_76386650_76386649

Δεν είναι σαφές όμως το ποιο θα είναι το μετα-ισλαμικό κράτος στο Ιράκ και τη Συρία.

Στην περίπτωση της Συρίας, πάντως, είναι σαφές ότι η οικογένεια Άσαντ που κυριάρχησε στη χώρα για δεκαετίες, δεν θα απολαμβάνει στο μέλλον την ίδια παντοκρατορία. Είναι πιθανή επίσης η δημιουργία κάποιου είδους αυτόνομου ή ημιαυτόνομου κουρδικού κράτους, της Ροζάβα ίσως, στα βόρεια σύνορα της Συρίας με την Τουρκία.

Μια εξέλιξη που μπορεί να συμβάλει στη σταθεροποίηση της Συρίας, αλλά αποσταθεροποιεί την Τουρκία.

150616144835_ypg_syria_tal_abyad_640x360_reuters_nocredit

Στις 17 Μαρτίου, οι ηγέτες των τριών καντονιών της Ροζάβα δήλωσαν ότι αποτελούν ομοσπονδιακή περιοχή εντός της Συρίας. Η Δαμασκός, η Άγκυρα και η Ουάσινγκτον καταδίκασαν τη διακήρυξη – ίσως τη μόνη στιγμή κατά τη διάρκεια του συριακού εμφύλιου πολέμου που και οι τρεις αυτές κυβερνήσεις όντως συμφώνησαν σε κάτι.

Ωστόσο, είναι δύσκολο να υποθέσει κανείς πώς ένα είδος de facto κουρδικό κράτος δεν θα εμφανιστεί στη Συρία.

Η διάθεση των Σουνιτών κατοίκων της Συρίας παραμένει, επίσης, προς συζήτηση. Ακόμα κι αν κάποιο είδος ομόσπονδου σουνιτικού κράτους πρόκειται να αναδυθεί στη χώρα, αυτό είναι πιθανό ότι να συνεχίσει την εξέγερση εναντίον του Άσαντ. Στην καλύτερη περίπτωση, ο εμφύλιος πόλεμος της Συρίας θα εξελιχθεί τότε από μια σύγκρουση υψηλής έντασης σε μια χαμηλότερης έντασης, αλλά πιθανότατα θα παραμείνει η διαμάχη.

Ανάλογη θα είναι και η κατάσταση στο Ιράκ.

Η κουρδική περιφερειακή κυβέρνηση στο Ερμπίλ έπαψε να δηλώνει την ανεξαρτησία της, ωστόσο, ιδιωτικά κατέστησε σαφές σε Αμερικανούς διπλωμάτες ότι η ανεξαρτησία είναι ο απώτερος στόχος της. Η αυτονομία του ιρακινού Κουρδιστάν θα εξαρτηθεί, όμως, από το βαθμό επιτυχίας του στο να αποκτήσει τον έλεγχο της εξαγωγής του πετρελαίου που παράγει.88092841

Ένας τέτοιος έλεγχος θα περιλαμβάνει πιθανώς τη συνεργασία και την υποστήριξη της τουρκικής κυβέρνησης. Η προθυμία της Άγκυρας να στηρίξει τον Μπαρζανί κρύβει το φόβο και την ανησυχία της για τη Ροζάβα και το Εργατικό Κουρδικό Κόμμα (PKK).

images (7)

Η σουνιτική εξέγερση στο Ιράκ που θεωρείται, επίσης, δεδομένη, θα περιστρέφεται γύρω από μια πολιτική λύση για το καθεστώς των Σουνιτών πολιτών στη χώρα.

Χωρίς πολιτική λύση, θα συνεχιστεί η βία και οι τρομοκρατικές επιθέσεις στις περιοχές των Σιιτών του Ιράκ. Η ένταση της βίας μπορεί να μειωθεί κάπως, αλλά δεν θα σταματήσει ακόμα κι αν το Ισλαμικό Κράτος εκλείψει.

2017-07-04-iraq-after-isis

Οι πετρελαιο-μοναρχίες του Περσικού Κόλπου και της Αραβικής Χερσονήσου θα εξακολουθήσουν, πάντως, να διατηρούν κάποια σταθερότητα, χάρη στην οικονομική ευημερία των πολιτών τους και τις αμερικανικές εγγυήσεις ασφάλειας.

Όμως, η συνήθης χρηματοδότηση με τη νέα πραγματικότητα των 50 $ δολαρίων ανά βαρέλι, θα είναι δύσκολο να διατηρηθεί για πολύ άρα και η σταθερότητα.

Η κατάσταση, τώρα, στη βόρεια και τη δυτική Αφρική είναι σίγουρα πιο ζοφερή.

Ο εμφύλιος πόλεμος της Λιβύης έχει γίνει ένας ορμητικός ποταμός που όχι μόνο κατέστρεψε τη Λιβύη ως λειτουργικό κράτος, αλλά έχει φέρει ορδές πολεμοχαρών από τη Σαχάρα και την υποσαχάρια Αφρική. Εκτιμάται ότι υπάρχουν περίπου 10.000 ξένοι τζιχαντιστές σήμερα στη Λιβύη.

Πάνω από το ένα τρίτο αυτών συνδέονται με το Ισλαμικό Κράτος ενώ το 80% αυτών είναι Αφρικανοί. Ανεξάρτητα από το τι θα συμβεί στη Λιβύη, αυτοί τελικά θα επιστρέψουν στην πατρίδα τους και θα γίνουν μια νέα πηγή αστάθειας. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα για την Τυνησία, από την οποία προέρχεται το 30% των ξένων τζιχαντιστών της Λιβύης.

Κλείνοντας όμως θα πρέπει να επισημάνουμε πως ο μεγαλύτερος κίνδυνος που αντιμετωπίζει σήμερα ο κόσμος δεν προέρχεται από τους τζιχαντιστές ή τους φανατικούς μουσουλμάνους εξτρεμιστές.

Ο μεγαλύτερος κίνδυνος που αντιμετωπίζει ο κόσμος προέρχεται από την αιτία που τους γέννησε – που δεν είναι άλλη από τον δυτικό ιμπεριαλισμό.

Share Button

InSideOut Borders

Το «Εντός+Εκτός Συνόρων» δημιουργήθηκε, κυρίως, για τους Έλληνες του εξωτερικού και τους ξένους που ζουν δίπλα μας. Αφορά τρέχουσα ειδησεογραφία μαζί με ρεπορτάζ και συνεντεύξεις για τη ζωή των απόδημων στη διασπορά και των αλλοδαπών που ζουν στη χώρα μας είτε είναι μετανάστες είτε πρόσφυγες, επιχειρηματίες ή απλοί τουρίστες. Σε συνεχή διάλογο με τις ξένες κοινότητες στην Ελλάδα και την ομογένεια στο εξωτερικό, παρουσιάζουμε όψεις της καθημερινότητας και ισχυρές απόψεις για την βελτίωση της πραγματικότητας εντός και εκτός συνόρων,

Μπορεί επίσης να σας αρέσει...