Πενήντα χρόνια από το θάνατο του Ερνέστο Τσε Γκεβάρα

Ο Ερνέστο Γκεβάρα, πιο γνωστός ως «Τσε», γεννήθηκε στην Αργεντινή το 1928 και ήταν μέχρι το θάνατό του στις 9 Οκτωβρίου του 1967, ένας αφοσιωμένος διεθνιστής επαναστάτης, που πήρε μέρος στην κουβανέζικη επανάσταση του 1959 και δολοφονήθηκε στη διάρκεια του αντάρτικου αγώνα που έδινε στη Βολιβία μένοντας στην Ιστορία ως σύμβολο αντίστασης, αποφασιστικότητας και ελπίδας για τις επόμενες γενιές.

Στις 9 Οκτωβρίου 1967, στη νότια Βολιβία, κοντά στο άγονο και έρημο χωριό Λα Ιγκέρα (La Higuera), ο βολιβιανός στρατός, κάτω από την καθοδήγηση και τις εντολές της κυβέρνησης των ΗΠΑ, παγίδευσε την απομονωμένη ομάδα ανταρτών με επικεφαλής τον Ερνέστο Τσε Γκεβάρα.

Ο Τσε, ήρωας της Κουβανικής Επανάστασης του 1959, πίστευε ότι η Κούβα, μόλις 90 μίλια μακριά από την ηπειρωτική χώρα των Η.Π.Α., θα παραμείνει ευάλωτη, εκτός κι αν και άλλες επαναστάσεις πετύχουν στον κόσμο.  Η αποτυχία στο Κονγκό οδήγησε τον Τσε στη Βολιβία, όπου ο στρατός του τον παγίδευσε. Τελικά αιχμαλωτίστηκε και μεταφέρθηκε σε ένα σχολείο. Ο Mario Terán Salazar, ένας στρατιώτης, ήταν επιφορτισμένος με τη δολοφονία. Ο Τσε κοίταξε αυτόν τον φαύλο άνθρωπο στα μάτια. «Χαλάρωσε και σκόπευσε καλά» του είπε. «Θα σκοτώσεις έναν άνδρα». Ο Τσε πέθανε όρθιος.

«Ο καλύτερος τρόπος για να τιμηθεί ο Τσε είναι να συνεχιστεί ο αντιιμπεριαλιστικός του αγώνας» είπε ο πρόεδρος της Βολιβίας, Έβο Μοράλες κατά τη διάρκεια της τελετής στη Βαγιεγκράντε  της νοτιοδυτικής Βολιβίας όπου ο Γκεβάρα εκτελέστηκε, στα 39 του χρόνια.

Ο Αργεντινός γιατρός που έγινε μύθος ριζοσπαστικοποιήθηκε από την πραγματικότητα. Αυτή που βίωσε μεταξύ των ασθενών με λέπρα στη Βενεζουέλα και των ανθρακωρύχων της Βολιβίας, μεταξύ των επαναστατών της Αργεντινής και του πραξικοπήματος του 1954 στη Γουατεμάλα. Η πραγματικότητα τον έκανε επαναστάτη.

Το 1953, στο Μεξικό, ο Γκεβάρα συναντήθηκε με την Ίλντα Γκαντέα Ακόστα (Hilda Gadea), μια επαναστάτρια από την περουβιανή «APRA» (Αμερικανική Λαϊκή Επαναστατική Συμμαχία).

Η Ίλντα μαθαίνει στον Τσε τη μαρξιστική θεωρία και του γνωρίζει τα ριζοσπαστικά ρεύματα στην περιοχή. Μετακομίζουν στη Γουατεμάλα τον Σεπτέμβριο του 1954, στη μέση ενός μεγάλου αγώνα κατά της κυβέρνησης των ΗΠΑ και των εταιρειών με έδρα τις Η.Π.Α. Μια δημοκρατικά εκλεγμένη κυβέρνηση υπό την ηγεσία του Jacobo Árbenz προσπάθησε να πραγματοποιήσει βασικές μεταρρυθμίσεις γης, μακριά από την «United Fruit Company».

Στη θεία του Μπεατρίς γράφει τότε: «Είχα την ευκαιρία να περάσω από τη γη που ανήκει στην United Fruit και αυτό με έπεισε για άλλη μια φορά για τα δεινά αυτών των καπιταλιστικών χταποδιών. Ορκίστηκα σε ένα πορτρέτο του συντρόφου Στάλιν να μην ησυχάσω μέχρι αυτά τα καπιταλιστικά χταπόδια να καταστραφούν. Θα βελτιώσω τον εαυτό μου στη Γουατεμάλα και θα γίνω ένας αληθινός επαναστάτης».

Όταν οι ΗΠΑ ξεκίνησαν το πραξικόπημα εναντίον της κυβέρνησης Arbenz, ο Γκεβάρα βγήκε στους δρόμους, επαναστάτησε και αναγκάστηκε μαζί με την Γκαντέα να φύγει για το Μεξικό. Ήταν εκεί που, χάρη στην Γκαντέα, γνώρισε τον Ραούλ Κάστρο και τελικά τον αδελφό του Φιντέλ.

Λίγο αργότερα, ο Τσε και ο Φιντέλ θα επιβιβάζονταν σε ένα καράβι, το «Granma» για να ξεκινήσουν μαζί με 79 άλλους την κουβανική επανάσταση. Όταν το πλοίο τους έφτασε στην Κούβα, ο στρατός σκότωσε 70 από τους επαναστάτες. Έσπευσαν στην ενδοχώρα και προχώρησαν στην οικοδόμηση του αγροτικού στρατού που τελικά κατάφερε να νικήσει τον δικτάτορα Μπατίστα (Fulgencio Batista)- που υποστήριξαν οι ΗΠΑ- στο τέλος του 1959.

Οι νέοι επαναστάτες κληρονόμησαν μια χρεοκοπημένη χώρα. Ο Μπατίστα είχε μεταφέρει 424 εκατομμύρια δολάρια Κούβας σε τράπεζες των ΗΠΑ. Δεν υπήρχαν δάνεια και καταθέσεις. Σε μια συνάντηση αργά το βράδυ, ο Κάστρο ρώτησε αν υπήρχε ένας οικονομολόγος μεταξύ τους. Ο Τσε σήκωσε το χέρι του. Έγινε ο επικεφαλής της οικονομίας. Αργότερα, όταν ο Κάστρο τον ρώτησε για τα διαπιστευτήρια αυτά, ο Τσε απάντησε ότι σκέφτηκε ότι ο Κάστρο είχε ρωτήσει: «Ποιος είναι κομμουνιστής;»

Ο Τσε, πάντως, ανέλαβε το καθήκον του με ενθουσιασμό και αποφασιστικότητα.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες επέβαλαν εμπάργκο κατά της Κούβας το 1962. Ο δημοσιογράφος της Ουρουγουάης Eduardo Galeano πήγε εκεί για να πάρει συνέντευξη του Τσε το 1964. «Δεν θέλω όλοι οι Κουβανοί να εύχονται να γίνουν Ροκφέλερ», είπε ο Γκεβάρα.

Ήθελε να οικοδομήσει τον σοσιαλισμό, ένα σύστημα που όπως έλεγε «εξαγνίζει τους ανθρώπους, τους μεταφέρει πέρα από τον εγωισμό, τους σώζει από τον ανταγωνισμό και την απληστία».

«Η Κούβα δεν πρόκειται ποτέ να αποτελέσει βιτρίνα του σοσιαλισμού» δήλωσε ο Γκεβάρα στον Γκαλεάνο «αλλά μάλλον ένα ζωντανό παράδειγμα».

Ήταν πολύ φτωχή για να γίνει παράδεισος, θα μπορούσε όμως να αποπνέει αγάπη για τους δικούς της ανθρώπους και για τον κόσμο. Για τον Γκεβάρα, η αγάπη ήταν τα πάντα, το κλειδί για την ιδέα του σοσιαλισμού. Σε μια επιστολή προς τα πέντε παιδιά του, γραμμένα καθ ‘οδόν προς τη Βολιβία, ο Γκεβάρα έγραφε: «Πάντα να είσαι σε θέση να αισθάνεσαι βαθιά μέσα σου, όλες τις αδικίες που διαπράττονται εναντίον οποιουδήποτε, οπουδήποτε στον κόσμο. Αυτή είναι η πιο όμορφη ποιότητα που μπορεί να έχει ένας επαναστάτης».

Τώρα, όσον αφορά τη μοίρα αυτών που σκότωσαν τον Γκεβάρα πριν από 50 χρόνια, ο Βολιβιανός δικτάτορας Ρενέ Μπαριέντος πέθανε ένα χρόνο αργότερα, όταν το ελικόπτερο του τυλίχτηκε στις φλόγες. Ο στρατηγός Joaquín Zenteno Anaya, ο οποίος ηγήθηκε της επιχείρησης εναντίον του Τσε, πυροβολήθηκε στους δρόμους του Παρισιού. Ο Major Andres Selich Chop, ο οποίος οδήγησε τους Rangers να συλλάβουν τον Che, σκοτώθηκε από τη δικτατορία του Hugo Banzer. Η Monika Ertl, μέλος του εθνικού απελευθερωτικού στρατού της Βολιβίας, σκότωσε τον συνταγματάρχη Roberto Quintanilla Perez, ο οποίος είχε ανακοινώσει τον θάνατο του Τσε στον κόσμο, στο Αμβούργο.

Το πιο εντυπωσιακό όλων, όμως είναι ότι ο Mario Terán Salazar, ο στρατιώτης που πυροβόλησε τον Τσε, πολλά χρόνια αργότερα, το 2006, χειρουργήθηκε για καταρράκτη από το μάτι του χωρίς χρέωση, από την κυβέρνηση της Κούβας.

Η κληρονομιά του Τσε δεν ήταν εκδίκηση. Είναι η αγάπη του γιατρού επαναστάτη για την ανθρωπότητα.

Share Button

InSideOut Borders

Το «Εντός+Εκτός Συνόρων» δημιουργήθηκε, κυρίως, για τους Έλληνες του εξωτερικού και τους ξένους που ζουν δίπλα μας. Αφορά τρέχουσα ειδησεογραφία μαζί με ρεπορτάζ και συνεντεύξεις για τη ζωή των απόδημων στη διασπορά και των αλλοδαπών που ζουν στη χώρα μας είτε είναι μετανάστες είτε πρόσφυγες, επιχειρηματίες ή απλοί τουρίστες. Σε συνεχή διάλογο με τις ξένες κοινότητες στην Ελλάδα και την ομογένεια στο εξωτερικό, παρουσιάζουμε όψεις της καθημερινότητας και ισχυρές απόψεις για την βελτίωση της πραγματικότητας εντός και εκτός συνόρων,

Μπορεί επίσης να σας αρέσει...