Γιατί το βρετανικό κατεστημένο και η ελίτ του Σίτι τρέμουν τον Κόρμπιν

Την έξοδο βλέπει η Τερέζα Μέι και όχι μόνο από την Ευρωπαϊκή Ένωση, καθώς θεωρείται, ήδη, από την πλειονότητα των πολιτών της Βρετανίας, ως η πιο ανεπαρκής και αναποτελεσματική πρωθυπουργός των Τόρις μετά τον Τζον Μέιτζορ και των «μπάσταρδων» υπουργών του, που αποκαλούνται έτσι, από τις αρχές της δεκαετίας του ’90.

Οι κλιμακούμενες κρίσεις, οι οποίες σήμερα είναι σχεδόν καθημερινές στην κυβέρνηση της Βρετανίας βρίσκουν διχασμένο το υπουργικό συμβούλιο της Μέι εξαιτίας του Brexit με εκπροσώπους των δύο διαφορετικών τάσεων, από τη μία πλευρά  τον υπουργό Εξωτερικών Μπόρις Τζόνσον και από την άλλη τον καγκελάριο υπουργό Οικονομικών Φίλιπ Χάμοντ.

Στο πλαίσιο αυτού του διχασμού, ο οποίος έχει γίνει όλο και πιο βαθύς και ανταγωνιστικός από την έλλειψη προόδου στις διαπραγματεύσεις της κυβέρνησης για το Brexit με τις Βρυξέλλες, ήρθε να προστεθεί και η παραίτηση του υπουργού Άμυνας Michael Fallon μετά τις αποκαλύψεις περί σεξουαλικής παρενόχλησης.

Γελοιογράφοι και δημοσιογράφοι αποκαλούν πλέον τη Μέι πολιτικό σκιάχτρο ή μαριονέτα, όμως για το βρετανικό κατεστημένο πολύ χειρότερο από ένα πολιτικό σκιάχτρο ή μια πολιτική μαριονέτα στον αριθμό 10 της Ντάουνινγκ Στριτ, είναι ένας αριστερός διεθνιστής όπως ο Τζέρεμι Κόρμπιν που από τις εκλογές του περασμένου Ιουνίου μέχρι σήμερα σαρώνει με αυξανόμενη δημοτικότητα όλες τις δημοσκοπήσεις.

Δεν είναι δύσκολο να αντιληφθεί κανείς γιατί τρέμει το κατεστημένο και οι οικονομικές ελίτ του Σίτι τον Κόρμπιν. Για πρώτη φορά εδώ και δεκαετίες, το Εργατικό Κόμμα καθοδηγείται από έναν άνθρωπο που επιδιώκει μια αποφασιστική ρήξη με το κατεστημένο ιδεολογικά, οικονομικά και σε θέματα εξωτερικής πολιτικής.

Παρόλο που δεν είναι Μαρξιστής όπως τον χαρακτηρίζουν οι Συντηρητικοί, ο Τζέρεμι Κόρμπιν είναι ένας σοσιαλιστής που πιστεύει στην ανακατανομή του πλεονάσματος και των κερδών στην εργατική τάξη με συνεχώς αυξανόμενες επένδυσης σε δημόσιες υπηρεσίες, πρόνοια και δημόσια ιδιοκτησία για τη στέγαση και την υποστήριξη των ασθενέστερων. Πιστεύει στον διευρυμένο ρόλο των συνδικαλιστικών οργανώσεων στο χώρο εργασίας, που δεν αφορά μόνο την υπεράσπιση των μισθών και των συνθηκών αλλά και τη βελτίωση τους.

Η φορολόγηση των πλουσίων επιχειρηματιών και η καταπολέμηση της φοροδιαφυγή και της φοροαποφυγής αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της οικονομικής του πολιτικής εισάγοντας, όπως έχει πει, αυστηρότερες ρυθμίσεις στον χρηματοπιστωτικό και τον τραπεζικό τομέα.

Η απεικόνιση της ανησυχίας του οικονομικού και τραπεζικού κλάδου του Ηνωμένου Βασιλείου για τις προθέσεις του Κόρμπιν ήταν η υστερική αντίδρασή τους στην πρόθεση του Εργατικού Κόμματος να εισαγάγει φόρο συναλλαγής επί των χρηματοοικονομικών πράξεων (φόρος Robin Hood) κατά 0,5% ανά συναλλαγή, προσφέροντας έτσι την προοπτική αύξησης του επιτοκίου με συνολικά £ 5,6 δισεκατομμύρια στερλίνες κρατικά έσοδα μέχρι το 2021/22.

Πρόκειται για μια οικονομική πολιτική που υποστηρίζεται από μια ιδεολογική δέσμευση για ουσιαστική αναδιανομή του πλούτου και φοβίζει όσο τίποτε άλλο τις οικονομικές ελίτ στην Βρετανία.

Όμως, ακόμη περισσότερο το πολιτικό κατεστημένο φοβάται την εξωτερική πολιτική του Κόρμπιν, πώς θα επηρεάσει και θα αλλάξει τις διάφορες διεθνείς συμμαχίες και δεσμεύσεις της Βρετανίας. Από το Παλαιστινιακό μέχρι το ΝΑΤΟ και την Ατλαντική Συμμαχία με την Ουάσινγκτον.

Για αυτό επιτίθεται στον Κόρμπιν με τον Sir Richard Dearlove, πρώην επικεφαλής της υπηρεσίας πληροφοριών MI6 να γράφει στον «Telegraph» την παραμονή των γενικών εκλογών του Ιουνίου ότι «ο ηγέτης του Εργατικού Κόμματος είναι ένας παλαιομοδίτης διεθνιστής σοσιαλιστής που έχει σφυρηλατήσει δεσμούς με εκείνους που είναι έτοιμοι να χρησιμοποιήσουν τρόμο: τον IRA, τη Χεζμπολάχ, τη Χαμάς. Ως αποτέλεσμα, είναι εντελώς ακατάλληλος για να κυβερνήσει και η Βρετανία θα ήταν λιγότερο ασφαλής μαζί του στο No 10».

Το γεγονός ότι ο πραγματικός κίνδυνος για την ασφάλεια της Βρετανίας είναι η ακολουθούμενη εξωτερική πολιτική της που είναι κατά πολύ υπεύθυνη για τον πολλαπλασιασμό της διεθνούς τρομοκρατίας, τις χειρότερες σχέσεις με τη Ρωσία μετά τον Ψυχρό Πόλεμο και μια κρίση των προσφύγων με βιβλική αναλογία, χάθηκε προφανώς στον δρόμο για να μην έλθει ο Κόρμπιν στην εξουσία.

Και προς στιγμή το πέτυχαν, ωστόσο, το θέμα παραμένει: Ο Τζέρεμι Κόρμπιν είναι ο χειρότερος εφιάλτης του βρετανικού κατεστημένου και ο πρωταρχικός λόγος για τον οποίο η Τερέζα Μέι παραμένει στη θέση της κινδυνεύοντας όμως να αποχωρήσει με το που θα προκηρυχτούν εκλογές καθώς είναι βέβαιο πως αν γίνονταν σήμερα θα τις κέρδιζε ο ηγέτης των Εργατικών.

 

Share Button

InSideOut Borders

Το «Εντός+Εκτός Συνόρων» δημιουργήθηκε, κυρίως, για τους Έλληνες του εξωτερικού και τους ξένους που ζουν δίπλα μας. Αφορά τρέχουσα ειδησεογραφία μαζί με ρεπορτάζ και συνεντεύξεις για τη ζωή των απόδημων στη διασπορά και των αλλοδαπών που ζουν στη χώρα μας είτε είναι μετανάστες είτε πρόσφυγες, επιχειρηματίες ή απλοί τουρίστες. Σε συνεχή διάλογο με τις ξένες κοινότητες στην Ελλάδα και την ομογένεια στο εξωτερικό, παρουσιάζουμε όψεις της καθημερινότητας και ισχυρές απόψεις για την βελτίωση της πραγματικότητας εντός και εκτός συνόρων,

Μπορεί επίσης να σας αρέσει...