Το θανάσιμο δηλητήριο του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης (ICTY)

Όταν το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο για την πρώην Γιουγκοσλαβία (ICTY) στη Χάγη απέρριψε την έφεση του στρατηγού των Κροατών της Βοσνίας, Σλόμπονταν Πράλιακ και τον καταδίκασε σε 20 χρόνια φυλάκισης, εκείνος σηκώθηκε, φώναξε: «απορρίπτω την ετυμηγορία σας με περιφρόνηση» και ήπιε δηλητήριο. Μερικές ώρες αργότερα, ξεψύχησε.

Τα τελευταία του λόγια αντηχούν ακόμα στα αυτιά πολλών στα Βαλκάνια, που θεωρούν το δικαστήριο της Χάγης για τα εγκλήματα στον πόλεμο της πρώην Γιουγκοσλαβίας ως εργαλείο των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ που δεν προωθεί την απόδοση δικαιοσύνης, αλλά καλύπτει τα εγκλήματα των Αμερικανών και άλλων πέραν της τότε Γιουγκοσλαβίας, κάνοντας χειρότερες τις πληγές που άφησε πίσω του ο πόλεμος.

«Ο Σλόμπονταν Πράλιακ δεν είναι εγκληματίας πολέμου! Απορρίπτω την ετυμηγορία σας με περιφρόνηση!» Ήταν τα τελευταία λόγια του πρώην σκηνοθέτη που διέθετε τρία πανεπιστημιακά πτυχία και στον πόλεμο πήρε τα όπλα και έγινε στρατηγός των Κροατών της Βοσνίας.

Πριν από αυτή τη δραματική πράξη, ο Πράλιακ ήταν κυρίως γνωστός ως ο άνθρωπος που διέταξε την καταστροφή της Παλαιάς Γέφυρας στο Μόσταρ το Νοέμβριο του 1993.

Η φημισμένη οθωμανική κατασκευή που έδωσε στην πόλη το όνομα της, χτυπήθηκε κατ ‘επανάληψη από το κροατικό πυροβολικό έως ότου κατέρρευσε στον ποταμό Νερέτβα.

Ούγγροι δύτες ανέκτησαν την τοιχοποιία και Τούρκοι τεχνίτες ανακατασκεύασαν τη γέφυρα που άνοιξε και πάλι τον Ιούλιο του 2004.

Η ανοικοδόμηση της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης μετά τον πόλεμο του 1992-1995 έχει αποδειχθεί πολύ πιο τρομακτικό και δύσκολο έργο.

Έξι μήνες περίπου πριν καταστραφεί η γέφυρα του Μοστάρ, το Δικαστήριο της Χάγης ICTY καθιερώθηκε επισήμως για να εδραιώσει τη δικαιοσύνη και να ενθαρρύνει τη συμφιλίωση. Σήμερα, όμως, περισσότερος από τον μισό πληθυσμό της Βοσνίας συμμερίζεται την περιφρόνηση του Πράλιακ για το «δικαστήριο» και τη δικαιοσύνη που απονέμει.

Ήδη, η νομιμότητα του ICTY είναι αμφίβολη στην καλύτερη περίπτωση. Το Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών καθιέρωσε με ψήφισμα του το Μάιο του 1993 και μάλιστα εξουσιοδότησε το δικαστήριο να γράψει τους δικούς του κανόνες και νόμους, όπως ο Σέρβος καθηγητής Νομικής Κόστα Καβόφσκι είχε σημειώσει: «από την πρώτη μέρα, το ICTY έχει ενεργήσει ως δικαστής, σώμα ενόρκων και, όπως υποστήριξαν ορισμένοι, ως ένας de facto εκτελεστής, αρνούμενος σε σοβαρά άρρωστους κατηγορούμενους την κατάλληλη ιατρική περίθαλψη».

Δεν υπήρξε καμία εξήγηση σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο ο Πράλιακ έλαβε το δηλητήριο ή πώς ήταν σε θέση να το φέρει στην αίθουσα του δικαστηρίου μέσα σε φιαλίδιο.

Σε ένα δελτίο τύπου, οι εισαγγελείς ανακοίνωσαν ότι οι τοξικολογικές εξετάσεις έδειξαν ότι «ο Πράλιακ είχε υψηλά επίπεδα κυανιούχου καλίου στο αίμα του. Αυτό οδήγησε στο να υποστεί καρδιακή ανακοπή, η οποία όπως φαίνεται είναι η πιθανή αιτία θανάτου του».

Όμως ο Πράλιακ δεν είναι ο πρώτος κατηγορούμενος που χάνει τη ζωή του στην επιμέλεια του ICTY.

Ο πιο διάσημος όλων, ο Γιουγκοσλάβος πρόεδρος Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς, πέθανε μυστηριωδώς τον Μάρτιο του 2006, πριν από την ολοκλήρωση της δικαστικής διαδικασίας. Μόλις λίγες ημέρες πριν, ένας άλλος Σέρβος πολιτικός, ο Μίλαν Μπάμπιτς, με κάποιο τρόπο αυτοκτόνησε στη φυλακή του Σεβένινγκεν.

Τον Οκτώβριο του 2015, ο Σέρβος εγκληματολόγος παθολόγος Ντούσαν Ντάνιτς βρέθηκε νεκρός στην αίθουσα του ξενοδοχείου του στη Χάγη. Ο θάνατός του γρήγορα αποφάνθηκε ότι προήλθε από φυσικά αίτια. Ο Ντάνιτς ήταν μάρτυρας υπεράσπισης στη δίκη εναντίον του Σερβοβόσνιου στρατηγού Ράτκο Μλάντιτς.

Την περασμένη εβδομάδα, ο Μλάντιτς καταδικάστηκε σε ισόβια για «γενοκτονία» στην πόλη της Σρεμπρένιτσα.

Θεωρητικά αμερόληπτο και ανεξάρτητο, στην πράξη όμως το δικαστήριο χρηματοδοτήθηκε από τις ΗΠΑ και τους συμμάχους του και βασίστηκε στο ΝΑΤΟ για τις συλλήψεις και την επιβολή των αρμοδιοτήτων του.

Οι αξιωματούχοι του ICTY έχουν επανειλημμένα ευχαριστήσει την κυβέρνηση των ΗΠΑ για την οικονομική και πολιτική στήριξή της, ιδίως τη «μητέρα του δικαστηρίου», Μαντλίν Ολμπράιτ.

Το 1999, ενώ η Ολμπράιτ ήταν υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, το ΝΑΤΟ ξεκίνησε έναν πόλεμο στη Γιουγκοσλαβία, επικαλούμενο ανθρωπιστική κρίση και αγριότητες στην επαρχία του Κοσσυφοπεδίου της Σερβίας.

Ο πόλεμος ρητά παραβίασε τον Χάρτη του ΝΑΤΟ, καθώς και αυτόν του ΟΗΕ. Ωστόσο, όταν του ζητήθηκε να διερευνήσει τις ενέργειες του ΝΑΤΟ στον πόλεμο, το δικαστήριο ανακοίνωσε ότι το ΝΑΤΟ τους είπε ότι όλα ήταν νόμιμα και πήραν το λόγο της συμμαχίας γι ‘αυτό.

Στις 20 Απριλίου 1999, η γενική εισαγγελέας Λουίζ Άρμπορ πραγματοποίησε κοινή συνέντευξη Τύπου με τον υπουργό Εξωτερικών του Ηνωμένου Βασιλείου, Ρόμπιν Κουκ, εκπρόσωπο μιας από τις μεγαλύτερες δυνάμεις του ΝΑΤΟ.

Στις 27 Μαΐου, εξέδωσε ένα κατηγορητήριο κατά του προέδρου της Γιουγκοσλαβίας Μιλόσεβιτς. Η ενέργεια αυτή «δικαιολογεί με τον πλέον σαφή τρόπο τι κάνουμε αυτούς τους τελευταίους μήνες» δήλωσε ο εκπρόσωπος του υπουργείου Εξωτερικών των ΗΠΑ στο CNN, εκείνη την ημέρα.

Η συμπεριφορά αυτή επισημάνθηκε στις αρχές του 2000 από τον μελετητή Edward S. Herman και τον διεθνή δικηγόρο Christopher Black. Ο Χέρμαν, ο οποίος απεβίωσε νωρίτερα αυτό το μήνα σε ηλικία 92 ετών, ήταν ένας σκληρός επικριτής του ICTY και της «πολιτικής γενοκτονίας» όπως εφαρμόστηκε από το δικαστήριο και τους υποστηρικτές του, όπως το ΝΑΤΟ.

Σχολιάζοντας την ετυμηγορία του Μλάντιτς, ο Christopher Black αποκάλεσε το ICTY  «λεκέ για τον πολιτισμό και ένα όπλο προπαγάνδας» του ΝΑΤΟ για να γράψει μια ψευδή ιστορία των γεγονότων στη Γιουγκοσλαβία και για να καλύψει τα εγκλήματά του ».

«Το ICTY έχει αποδειχθεί ότι είναι αυτό που αναμενόταν να είναι, ένα δικαστήριο καγκουρό, χρησιμοποιώντας φασιστικές μεθόδους δικαιοσύνης που ασκούν επιλεκτική δίωξη για να προωθήσουν την ατζέντα του ΝΑΤΟ για την κατάκτηση των Βαλκανίων ως προοίμιο της επιθετικότητας εναντίον της Ρωσίας» υποστηρίζει ο Μπλακ.

Κατά τη διάρκεια της αιματηρής διάλυσης της Γιουγκοσλαβίας τη δεκαετία του 1990, η εύθραυστη ειρήνη μεταξύ των Σέρβων, Κροατών και Μουσουλμάνων κατοίκων της Βοσνίας καταστράφηκε όταν ο Βόσνιος μουσουλμάνος ηγέτης απέρριψε μια διαπραγματευόμενη διευθέτηση της κατανομής των εξουσιών, πιστεύοντας ότι είχε την αμερικανική υποστήριξη για να δηλώσει μονομερώς την ανεξαρτησία.

Το μακελειό που ακολούθησε ήταν πολύ πραγματικό, αλλά ο δυτικός Τύπος το αύξησε πολλές φορές, συμμετέχοντας σε «δημοσιογραφική συνηγορία» για λογαριασμό των «θυμάτων της γενοκτονίας». Οι δημοσιογράφοι που έχτισαν τη σταδιοδρομία τους με αυτόν τον τρόπο τώρα πανηγυρίζουν για την ετυμηγορία του Μλάντιτς ως προσωπικό τους θρίαμβο .

Στην πραγματικότητα, η ψεύτικη ειδησεογραφία τους πυροδότησε την εξίσου ψεύτικη δικαιοσύνη του ICTY.

Αντί να προωθήσει τη συμφιλίωση, διώκοντας επιλεκτικά τους Σέρβους και τους Κροάτες για τη δολοφονία μουσουλμάνων (αλλά όχι ο ένας τον άλλον), το δικαστήριο έχει καλλιεργήσει το αίσθημα της δίκαιης εκδίκησης που εμπόδισε τους Μουσουλμάνους να φθάσουν σε οποιαδήποτε λύση για βιώσιμη συγκατοίκηση με τη χριστιανική πλειοψηφία.

Ως αποτέλεσμα, 22 χρόνια μετά τις ειρηνευτικές συνθήκες του Ντέιτον, η Βοσνία εξακολουθεί να είναι μια μπαρουταποθήκη έτοιμη να εκραγεί, ένα βήμα μακριά από έναν ακόμα πόλεμο.

Share Button

InSideOut Borders

Το «Εντός+Εκτός Συνόρων» δημιουργήθηκε, κυρίως, για τους Έλληνες του εξωτερικού και τους ξένους που ζουν δίπλα μας. Αφορά τρέχουσα ειδησεογραφία μαζί με ρεπορτάζ και συνεντεύξεις για τη ζωή των απόδημων στη διασπορά και των αλλοδαπών που ζουν στη χώρα μας είτε είναι μετανάστες είτε πρόσφυγες, επιχειρηματίες ή απλοί τουρίστες. Σε συνεχή διάλογο με τις ξένες κοινότητες στην Ελλάδα και την ομογένεια στο εξωτερικό, παρουσιάζουμε όψεις της καθημερινότητας και ισχυρές απόψεις για την βελτίωση της πραγματικότητας εντός και εκτός συνόρων,

Μπορεί επίσης να σας αρέσει...