Η Τουρκία κατηγορεί τη CIA για το αποτυχημένο πραξικόπημα κατά του Ερντογάν

Πρώτη του μήνα, ο Γενικός Εισαγγελέας της Κωνσταντινούπολης εξέδωσε ένταλμα σύλληψης για τον Γκράχαμ Φούλερ, ο οποίος σύμφωνα με τα τουρκικά μέσα ενημέρωσης είναι «πρώην στέλεχος της CIA» ή πιο προκλητικά «πράκτορας της CIA» που κατηγορείται για «προσπάθειες να ανατρέψει την τουρκική κυβέρνηση» και για ενεργό ρόλο στην αποτυχημένη απόπειρα πραξικοπήματος του Ιουλίου του 2016 ενάντια στον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.

Για όσους έχουν την αίσθηση του μέτρου και είναι ρεαλιστές, αυτοί είναι εξωφρενικοί ισχυρισμοί. Ο Φούλερ εργάστηκε πράγματι για τη CIA τη δεκαετία του 1980, ως ειδικός αξιωματικός πληροφοριών για τη Μέση Ανατολή και τη Νότια Ασία, αλλά αποχώρησε από τη CIA το 1988 και εντάχθηκε στην RAND Corporation, ένα think tank, ως πολιτικός αναλυτής.

Το 2006 αποχώρησε από τη θέση αυτή και μετακόμισε στο Βανκούβερ του Καναδά για να διδάξει στο Πανεπιστήμιο Simon Fraser ως καθηγητής Ιστορίας.

Τώρα σε ηλικία 80 ετών έχει αφιερωθεί στη συγγραφή βιβλίων και μυθιστορημάτων, μαζί με κάποιες αναρτήσεις αναλύσεων σε ένα πολιτικό ιστολόγιο σχολίων-Blog.

Έχει εκφράσει, πολλές φορές, δημόσια, επικρίσεις κατά της ισλαμοφοβίας στις Ηνωμένες Πολιτείες κι έχει υποστηρίξει πως η Τουρκία δικαιούται εξωτερικής πολιτικής ανεξάρτητης από την Ουάσινγκτον. Είναι, επίσης, αλήθεια ότι ο Φούλερ έχει εκφράσει τη συμπάθειά του στους Γκουλενιστές, ακόμη και μετά το πραξικόπημα για το οποίο κατηγορούνται ευρέως από την Άγκυρα.

Γιατί, λοιπόν, οι Τούρκοι εισαγγελείς αποφάσισαν ότι αυτός ο 80χρονος ακαδημαϊκός που ζει στον Καναδά, εμπλέκεται στην απόπειρα πραξικοπήματος;

Μία απάντηση είναι ότι ο Φούλερ ήταν πάντα μια αγαπημένη φιγούρα στις άφθονες θεωρίες συνωμοσίας σχετικά με τα γραφεία της CIA που σχετίζονται με την Τουρκία. Η τουρκική αριστερά τον μίσησε ιδιαιτέρως για την προώθηση του «μέτριου Ισλάμ» αντί του κεμαλικού κοσμικού χαρακτήρα και τα κείμενά του για το κουρδικό ζήτημα έχουν επίσης εκνευρίσει τους Τούρκους εθνικιστές.

Ωστόσο, αυτή τη φορά υπάρχει μια φαινομενικά πιο σταθερή πηγή από εκείνες που συνήθως συναντώνται στις θεωρίες της συνωμοσίας της Τουρκίας: ο Αλεξάντερ Ντούγκιν, ο υπερεθνικιστής Ρώσος γνωστός τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό, ως ο βασικός ιδεολόγος του καθεστώτος του Πούτιν – ή  αλλιώς «Ρασπούτιν του Πούτιν» λίγο πριν από τη διαταγή σύλληψης του Φούλερ, είχε εμφανιστεί σε ένα κυβερνητικό τουρκικό κανάλι ζωντανά από τη Μόσχα και είχε δηλώσει ότι οι ρωσικές υπηρεσίες πληροφοριών είχαν  «συγκεκριμένα στοιχεία ότι οι πράκτορες της CIA σχεδίασαν την αποτυχημένη προσπάθεια πραξικοπήματος στην Τουρκία». Επίσης όπως πρόσθεσε ο Ντούγκιν με υπερηφάνεια αυτά τα «συγκεκριμένα αποδεικτικά στοιχεία» έχουν υποβληθεί στις τουρκικές αρχές.

Δεν μπορούμε να γνωρίζουμε τι ακριβώς παρουσίασαν οι Ρώσοι στους Τούρκους, μπορούμε όμως να πάρουμε μια ιδέα από θεωρητικούς της συνωμοσίας, όπως ο Αμερικανός F. William Engdahl, που ζει στη Γερμανία, ο οποίος δήλωσε σε ένα δεξιό ρωσικό think tank τον Αύγουστο του 2016 ότι « ο πρώην αντιπρόεδρος του Εθνικού Συμβουλίου Πληροφοριών της CIA, Γκράχαμ Φούλερ, ήταν στα Πριγκιποννήσια, 20 λεπτά από την Κωνσταντινούπολη, όλη τη νύχτα του πραξικοπήματος, παρακολουθώντας τις εξελίξεις μέχρι να καταρρεύσει το πραξικόπημα».

Ωστόσο, τα γεγονότα δείχνουν ότι ο Φούλερ δεν ήταν εκεί κατά τη διάρκεια του πραξικοπήματος και ότι δεν έχει επισκεφθεί την Τουρκία τα τελευταία πέντε χρόνια και φυσικά και δεν μίλησε σε μια ομάδα 100 ατόμων τη νύχτα της 15ης Ιουλίου 2016, όπως τον κατηγορούν.

Ωστόσο, ένας άλλος Αμερικανός επιστήμονας, ο Henri Barkey, ήταν όντως στην Μπουγιουκάντα, ένα από τα Πριγκιποννήσια, εκείνη τη νύχτα. Υπήρχε ένα ακαδημαϊκό συνέδριο σε ένα ξενοδοχείο εκεί και το θέμα ήταν ο περιφερειακός ρόλος του Ιράν.

Ωστόσο, οι «διάφορες θεωρίες συνωμοσίας που διακινήθηκαν από τον κυβερνητικό τύπο της Τουρκίας», όπως εξήγησε ο Barkey, σε ένα κομμάτι στους «New York Times» περιέγραψαν το συνέδριο ως «κάτι πολύ πιο κακόβουλο».

Η προσθήκη του Φούλερ σε αυτό το σενάριο συνωμοσίας φαίνεται να είναι μια ρωσοτουρκική κοινή «παραγωγή». Τουλάχιστον, ο κυβερνητικός Τύπος της Τουρκίας παρείχε την «συγκεκριμένη πληροφόρηση» για το θέμα αυτό από την τηλεοπτική συνέντευξη του Ντούγκιν. Στην συνέντευξη, ο Ντούγκιν όρισε επίσης την νατοϊκή στρατιωτική βάση στο Ιντσιρλίκ στη νότια Τουρκία ως ένα από τα κεντρικά γραφεία του πραξικοπήματος και κάλεσε την Τουρκία να επανεξετάσει τη συμμαχία της με τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Και όλα αυτά φαίνονται να είναι μόνο ένα από τα πολλά παραδείγματα της «ρωσικής εμπλοκής» στην Τουρκία μετά την αποτυχημένη απόπειρα πραξικοπήματος. Οι ρωσικές προπαγανδιστικές πηγές προσπαθούν να σπρώξουν την Τουρκία πιο μακριά από τη Δύση, πείθοντας περαιτέρω μια ήδη παρανοϊκή με τη συνωμοσία ηγεσία σχετικά με το ρόλο της CIA.

Από τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα, ένα ψεύτικο άρθρο που υποτίθεται ότι γράφτηκε από συνταξιούχο Αμερικανό πρεσβευτή και που απεικόνιζε το Οικουμενικό Πατριαρχείο στην Κωνσταντινούπολη – έναν θεολογικό αντίπαλο για τη ρωσική εκκλησία – ως «δούρειο ίππο της CIA» που βοήθησε στην οργάνωση του πραξικοπήματος.

Κι ενώ οι Ρώσοι προπαγανδιστές σέρνουν το τουρκικό κοινό και την κυβέρνηση με αυτά τα μηνύματα μακριά από τη Δύση, ένα άλλο τουρκικό «ρωσικό λόμπι» που αποτελείται από πρώην Μαρξιστές-μεταμορφωμένους σε εθνικιστές ενισχύει αυτές τις φήμες και την παραπληροφόρηση.

Πρόκειται για τους λεγόμενους «Ευρασιανιστές» που ζητούν την πλήρη διάλυση των δεσμών της Τουρκίας με τη Δύση: καταργώντας την αμερικανική στρατιωτική βάση στη νότια Τουρκία, εγκαταλείποντας το ΝΑΤΟ και κόβοντας όλους τους δεσμούς με την Ευρωπαϊκή Ένωση – ώστε να γίνει η χώρα ένας «ρωσικός δορυφόρος».

Επιπλέον, η ίδια η Τουρκία διέρχεται μια τέλεια καταιγίδα (η λίρα κατρακυλά-τα σκάνδαλα διαφθοράς φτάνουν μέχρι τον Ερντογάν), που καθιστά τη ρωσική επιλογή όλο και πιο ελκυστική.

 

Share Button

InSideOut Borders

Το «Εντός+Εκτός Συνόρων» δημιουργήθηκε, κυρίως, για τους Έλληνες του εξωτερικού και τους ξένους που ζουν δίπλα μας. Αφορά τρέχουσα ειδησεογραφία μαζί με ρεπορτάζ και συνεντεύξεις για τη ζωή των απόδημων στη διασπορά και των αλλοδαπών που ζουν στη χώρα μας είτε είναι μετανάστες είτε πρόσφυγες, επιχειρηματίες ή απλοί τουρίστες. Σε συνεχή διάλογο με τις ξένες κοινότητες στην Ελλάδα και την ομογένεια στο εξωτερικό, παρουσιάζουμε όψεις της καθημερινότητας και ισχυρές απόψεις για την βελτίωση της πραγματικότητας εντός και εκτός συνόρων,

Μπορεί επίσης να σας αρέσει...