«Φωτιά και Οργή» το βιβλίο που αποκαλύπτει 10 θέσεις του Τραμπ για τη Μέση Ανατολή

Παρά την έμφαση που δόθηκε στις αποκαλύψεις πίσω από τις «κλειδαρότρυπες» του Λευκού Οίκου, το βιβλίο του Μάικλ Γουλφ «Φωτιά και οργή» περιέχει σημαντικά στοιχεία για την πολιτική και το όραμα του Ντόναλντ Τραμπ για τη Μέση Ανατολή, συμπεριλαμβανομένης της επίθεσης με πυραύλους στη Συρία και της αναγνώρισης της Ιερουσαλήμ.

Στο βιβλίο, ο εσωτερικός κύκλος του περιβάλλοντος του Τραμπ ισχυρίζεται ότι οι τρεις τελευταίοι πρόεδροι των ΗΠΑ είχαν πάρει το «λάθος δρόμο στη Μέση Ανατολή».

Από τη διαταγή για εκτόξευση πυραύλων σε μια αεροπορική βάση της Συρίας μέχρι το πώς ο πρίγκιπας διάδοχος της Σαουδικής Αραβίας Μοχάμεντ Μπιν Σαλμάν έγινε ο «άνθρωπος στην κορυφή» της Αμερικής, το βιβλίο αποκαλύπτει 11 θέσεις-κλειδιά για το όραμα του Τραμπ για τη Μέση Ανατολή – και τις εσωτερικές μάχες, που ορισμένες φορές, το καθόρισαν.

1. Είναι win-win οποιαδήποτε συνεργασία του ή των Τραμπ με τον πρίγκιπα Μοχάμεντ Μπιν Σαλμάν

Ο Γουλφ περιγράφει τη συνέργεια μεταξύ του Σαουδάραβα πρίγκιπα διαδόχου Mohammed bin Salman (MbS) και του Τραμπ και της οικογένειάς του, ως φυσικό επακόλουθο της κοινής τους ποιότητας και άγνοιας, αφού γνωρίζουν ελάχιστα για το τι κάνουν:

«Όταν ο MbS προσέφερε τον εαυτό του στον γαμπρό του Τραμπ Τζάρεντ Κούσνερ ως τον άντρα των ΗΠΑ στο βασίλειο της Σαουδικής Αραβίας, αυτό ήταν« σαν να συναντάς κάποιον ωραίο  φίλο την πρώτη μέρα του οικοτροφείου» όπως είπε ο πιο στενός φίλος του Κούσνερ.

Λίγο αργότερα άρχισαν τα ταξιδάκια στο Ριάντ και τα πολύωρα, κεκλεισμένων των θυρών, τετ α τετ με τον «MbS», όπως αποκαλούν τον Μπιν Σαλμάν στην Αμερική.

Και κάθε φορά που πηγαίνει εκεί ο Κούσνερ, κάτι χοντρό γίνεται: το καλοκαίρι ήταν ο ασφυκτικός αποκλεισμός του Κατάρ, τον περασμένο Οκτώβριο ήταν η απαγωγή στο Ριάντ του Λιβανέζου πρωθυπουργού Χαρίρι και το «πογκρόμ» σε βάρος εκατοντάδων… αντιφρονούντων της βασιλικής οικογένειας και ιδιαίτερα όσων διαφωνούν με τη συνεχή κλιμάκωση στην αντιπαράθεση με το Ιράν.

Και μετά ήρθε η αναγνώριση της Ιερουσαλήμ να ρίξει τις μάσκες και τα προσωπεία των διαμεσολαβητών που ενεργούσαν ανέκαθεν υπέρ του Ισραήλ, αφήνοντας οριστικά τους Παλαιστινίους στα κρύα του λουτρού, χωρίς προοπτική για ανεξαρτησία και αληθινό κράτος.

Και μόνο το γεγονός ότι το σχέδιο των δύο συμμάχων (ΗΠΑ και Ισραήλ) δεν αναγνωρίζει καν δικαίωμα επιστροφής στα εκατομμύρια των Παλαιστίνιων προσφύγων και των απογόνων τους, ενώ παράλληλα εισάγει για το νέο «κράτος» τον απίστευτο όρο «ηθική κυριαρχία», προκειμένου να του αρνηθεί την πραγματική ανεξαρτησία, τα λέει όλα.

«Ήταν ένα επιθετικό κομμάτι της διπλωματίας. Ο MBS χρησιμοποίησε αυτήν την αγκαλιά Τραμπ ως μέρος του δικού του παιχνιδιού εξουσίας στο βασίλειο. Και ο Λευκός Οίκος, που πάντα το αρνείται αυτό, τελικά ενέδωσε» γράφει ο Γουλφ.

2. Ο εκφοβισμός του Κατάρ

Ο Τραμπ ισχυρίστηκε ότι έδωσε το πράσινο φως στον πρίγκιπα Mohammed bin Salman να «εκφοβίσει το Κατάρ» και να ξεκινήσει την εκκαθάριση της Σαουδικής βασιλικής οικογένειας και της επιχειρηματικής ελίτ. Ο Γουλφ έγραψε:

«Ο πρόεδρος, αγνοώντας τις συμβουλές για την εξωτερική πολιτική, έδωσε ένα κίνητρο για το σχέδιο της Σαουδικής Αραβίας να εκφοβίσει το Κατάρ. Η άποψη του Τραμπ ήταν ότι το Κατάρ παρέχει οικονομική στήριξη σε τρομοκρατικές ομάδες – δεν δίνουν προσοχή σε μια παρόμοια ιστορία της Σαουδικής Αραβίας».

Εβδομάδες μετά την επίσκεψη στο Ριάντ, ο Τραμπ θα έλεγε στους φίλους του ότι ο ίδιος και ο Κούσνερ βοήθησαν στην άνοδο του MbS στην εξουσία ώστε να γίνει ο πρίγκιπας και κληρονόμος προφανής και αδιαμφισβήτητος διάδοχος του θρόνου της Σαουδικής Αραβίας.

3. Ο πόλεμος Μπάνον -Κούσνερ σχετικά με τις ειρηνευτικές συνομιλίες

«Ο πρόεδρος τον ξεχώρισε επειδή ήταν Εβραίος, ανταμείβοντας τον επειδή ακριβώς ήταν Εβραίος, παραβιάζοντας την στερεότυπη πίστη στις διαπραγματευτικές δυνάμεις των Εβραίων» γράφει ο Γουλφ, ακόμη και «ο Χένρι Κίσινγκερ υποστήριξε  ότι ο Τζάρεντ πρόκειται να είναι ο νέος Χένρι Κίσινγκερ» δήλωσε ο Τραμπ πολλές φορές, μάλλον ως μια συνδυασμένη φιλοφρόνηση και επιτίμηση.

Εν τω μεταξύ, ο πρώην στρατηγός του επιτελείου Τραμπ ο Στιβ Μπάνον,  τον οποίο ο Κούσνερ, σύμφωνα με τον Γουλφ, είχε θεωρήσει ότι ήταν αντισημίτης, δεν δίστασε να τον επικρίνει για την επιλογή αυτή – ως υπεύθυνου για τις συνομιλίες Ισραηλινών Παλαιστινίων- καθώς μαζί με τον μεγιστάνα των καζίνο Σέλντον Άντελσον, ήταν απογοητευμένοι από τα κίνητρα και τις ικανότητες του Κούσνερ.

4. «Η Ιερουσαλήμ την πρώτη μέρα»

Σύμφωνα με το βιβλίο, ο στρατηγός του Λευκού Οίκου Μπάνον δήλωσε στον πρώην διευθύνοντα σύμβουλο της Fox News Roger Ailes ότι ο Τραμπ «θα μεταφέρει την πρεσβεία του Ισραήλ στην Ιερουσαλήμ την πρώτη ημέρα».

Μιλώντας ειλικρινά κατά τη διάρκεια ενός δείπνου με τον Ailes, στο οποίο αργότερα αποκαλύφθηκε ότι έγινε με οικοδεσπότη τον Γουλφ, ο Μπάνον λέει για το πώς ο Τραμπ θα επαναχαράξει τη Μέση Ανατολή:

«Αφήστε την Ιορδανία να πάρει τη Δυτική Όχθη, αφήστε την Αίγυπτο να πάρει τη Γάζα. Αφήστε τους να το αντιμετωπίσουν. Ή αλλιώς να βυθιστεί. Οι Σαουδάραβες βρίσκονται στο χείλος του γκρεμού, οι Αιγύπτιοι βρίσκονται στο χείλος, όλοι φοβισμένοι μέχρι θανάτου από την Περσία … Υεμένη, Σινά, Λιβύη … αυτό είναι κακό … Γι ‘αυτό η Ρωσία είναι τόσο σημαντική … Είναι η Ρωσία τόσο κακή; Είναι κακή. Αλλά ο κόσμος είναι γεμάτος κακούς».

5. Τουρκία: Η πιο αβέβαιη και απρόβλεπτη χώρα για τον Τραμπ

Η Τουρκία, παρά τις πολυάριθμες προσπάθειες, αντιμετώπισε έντονες αντιδράσεις στις ΗΠΑ για την έκδοση του Φετουλάχ Γκιουλέν του εικαζόμενου ηγέτη πίσω από την αποτυχημένη απόπειρα πραξικοπήματος τον Ιούλιο του 2016.

Με τη συμφωνία αγοράς των ρωσικών πυραύλων και την επαναπροσέγγιση με τη Μόσχα ο Τραμπ αναγνωρίζει ότι δεν μπορεί να στηρίζεται στην Άγκυρα, ούτε καν στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ, από όπου θεωρείται πιο πιθανή, από ποτέ άλλοτε, η αποχώρησή της.

6. Η ρίζα του μίσους του Τραμπ για το Ιράν 

Η εχθρική ρητορεία του Τραμπ προς το Ιράν έχει καθορίσει την εξωτερική του πολιτική. Ο Γουλφ υποστηρίζει ότι, υπό την κηδεμονία του πρώην συμβούλου της εθνικής ασφάλειας Μάικλ Φλιν, ο Τραμπ έμαθε ότι το Ιράν «ήταν ο κακός» στη Μέση Ανατολή.

Επίσης, αυτή η πεποίθηση οδήγησε τον Τραμπ να πιστέψει «ότι όποιος αντιτίθεται στο Ιράν είναι ένας πολύ καλός τύπος».

7. Μέση Ανατολή: Μόνο τέσσερις παίκτες

Ο εσωτερικός κύκλος του Τραμπ καθόρισε τη Μέση Ανατολή με τέτοιο τρόπο ώστε να προσδιορίζεται από «τέσσερις παίκτες» : την Αίγυπτο, το Ισραήλ, τη Σαουδική Αραβία και το Ιράν.

Πιστεύουν, μάλιστα, ότι οι τρεις πρώτοι θα ενωθούν ενάντια στην Τεχεράνη και ελπίζουν ότι η Αίγυπτος και η Σαουδική Αραβία δεν θα παρεμβαίνουν στα συμφέροντα της Αμερικής, εφόσον συγκρουστεί με το Ιράν. Ο Γουλφ έγραψε ότι αυτή η νέα στάση στη Μέση Ανατολή αντιπροσώπευε: «Μια μαγεία της σκέψης. Ο απομονωτισμός του Μπάνον, ο αντι-Ιρανισμός του Φλιν και ο Κισνσινγκερισμός του Κούσνερ συνετέλεσαν στη δημιουργία αυτού του καρέ για τη Μέση Ανατολή».

8. Πως ο Τραμπ αποφάσισε να πλήξει τη Συρία 

Μετά τη χημική επίθεση στη συριακή πόλη Χαν Σεϊκχούν στις 4 Απριλίου 2017, ο Τραμπ έλαβε την άνευ προηγουμένου απόφαση να εκτοξεύσει πυραύλους Τόμαχοκ σε αεροπορική βάση της Συρίας σε αντίποινα.

Ο Γουλφ έγραψε πως ο Trump ήταν αρχικά αβέβαιος για το πώς να προχωρήσει. Και μετά: «Αργά το απόγευμα, η Ιβάνκα και η σύμβουλος της Εθνικής Ασφαλείας Ντίνα Πάουελ είδαν μια παρουσίαση που Μπάνον με εικόνες παιδιών που άφριζε το στόμα τους. Όταν οι δύο γυναίκες τις έδειξαν στον πρόεδρο, φάνηκε αποσβολωμένος. Παρακολουθώντας την αντίδραση του προέδρου, ο Μπάνον είπε ότι είδε τον Τραμπ να λιώνει μπροστά στα μάτια του».

Μετά από περαιτέρω συζήτηση, στις 6 Απριλίου, ο Γουλφ γράφει ότι ο Τραμπ διέταξε την επίθεση για την επόμενη μέρα.

Η επίθεση έλαβε χώρα ενώ ο Τραμπ διασκέδαζε τον πρόεδρο της Κίνας στο Mar-a-Lago, την κατοικία του στη Φλόριντα.

Η εξωτερική πολιτική του Τραμπ στη Μέση Ανατολή, κατά καιρούς, φαινόταν απρόβλεπτη. Αλλά, με την ευκαιρία αυτή, γράφει ο Γουλφ: «το προσωπικό της εθνικής ασφάλειας ήταν ακόμα πιο ανακουφισμένο. Ο απρόβλεπτος πρόεδρος φαινόταν σχεδόν προβλέψιμος. Ο ανεξέλεγκτος πρόεδρος, διαχειρίσιμος».

9. Η απαγόρευση ταξιδιών σε μουσουλμάνους: ο Μπάνον ήθελε διαμαρτυρίες στα αεροδρόμια των ΗΠΑ

Ο αρχηγός του προσωπικού του Λευκού Οίκου Steve Bannon ήταν σθεναρά αποφασισμένος να περάσει την εκτελεστική εντολή απαγόρευσης στους μουσουλμάνους από ορισμένες χώρες να εισέλθουν στις ΗΠΑ – αλλά υπήρξε πρόβλημα.

«Ο Μπάνον πραγματικά δεν ήξερε πώς να το κάνει αυτό – να αλλάξει κανόνες και νόμους. Ο περιορισμός αυτός, κατάλαβε ο Bannon, θα μπορούσε εύκολα να χρησιμοποιηθεί για να τους αποτρέψει. Η διαδικασία ήταν ο εχθρός τους».

Ο Μπάνον, ο οποίος σύμφωνα με τον Γουλφ δεν χρησιμοποίησε ποτέ του υπολογιστή, έστειλε στο διαδίκτυο τον σύμβουλο πολιτικής του Λευκού Οίκου Stephen Miller «για να μάθει και να προσπαθήσει να σχεδιάσει την εντολή απαγόρευσης».

Μέχρι τη στιγμή που υπογράφηκε η εντολή στις 27 Ιανουαρίου, το μεγαλύτερο μέρος του προσωπικού του Λευκού Οίκου ζήτησε να μάθει γιατί συνέβη την Παρασκευή «αφού θα χτυπήσει τα αεροδρόμια πιο σκληρά και θα φέρει τους περισσότερους διαδηλωτές».

Ο Γουλφ γράφει: «Χμμ … γι ‘αυτό», απάντησε ο Μπάνον. «Έτσι, οι νιφάδες του χιονιού θα εμφανιστούν στα αεροδρόμια και μαζί τους οι ταραχές».

10. Η μέλλουσα ΥΠΕΞ Χέιλι και η μελλοντική πρέσβειρα Πάουελ;

Η πρέσβης των ΗΠΑ στα Ηνωμένα Έθνη Νίκι Χέιλι, που περιγράφει ένας ανώτερος υπάλληλος ως «τόσο φιλόδοξη όσο ο Λούσιφερ», είχε εισέλθει στον κύκλο του Τραμπ από την κόρη του προέδρου Ιβάνκα, την οποία «φρόντισε να έχει πάντα από κοντά».

Η Χέιλι, σύμφωνα με τον Γουλφ, έχει καταλήξει στο συμπέρασμα ότι ο Τραμπ θα είναι πρόεδρος της μιας θητείας και ότι «αυτή, με την απαιτούμενη υποβολή και στήριξη, θα μπορούσε να είναι η κληρονόμος του. Οι Τραμπ, ωστόσο, έχουν διαφορετικές ιδέες».

«Η Χέιλι ήταν η επιλογή της οικογένειας για υπουργός Εξωτερικών μετά την αναπόφευκτη παραίτηση του Rex Tillerson και ομοίως, σε αυτό το ανακάτεμα, η Ντίνα Πάουελ θα αντικαθιστούσε την Χέιλι στο ΟΗΕ».

Ο Μπάνον ήταν τόσο ανήσυχος που η Χέιλι θα μπορούσε να ξεπεράσει τον Τραμπ, έγραψε ο Γουλφ, που πίεσε τον διευθυντή της CIA, Mike Pompeo να αντικαταστήσει τον υπουργό Εξωτερικών ή να τον διαδεχτεί όταν ο Τίλερσον παραιτηθεί.

 

Share Button

InSideOut Borders

Το «Εντός+Εκτός Συνόρων» δημιουργήθηκε, κυρίως, για τους Έλληνες του εξωτερικού και τους ξένους που ζουν δίπλα μας. Αφορά τρέχουσα ειδησεογραφία μαζί με ρεπορτάζ και συνεντεύξεις για τη ζωή των απόδημων στη διασπορά και των αλλοδαπών που ζουν στη χώρα μας είτε είναι μετανάστες είτε πρόσφυγες, επιχειρηματίες ή απλοί τουρίστες. Σε συνεχή διάλογο με τις ξένες κοινότητες στην Ελλάδα και την ομογένεια στο εξωτερικό, παρουσιάζουμε όψεις της καθημερινότητας και ισχυρές απόψεις για την βελτίωση της πραγματικότητας εντός και εκτός συνόρων,

Μπορεί επίσης να σας αρέσει...